TPL_GK_LANG_IS_LOADING
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/ankieta_flgk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.ksztalcenie-ustawicznegk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.poradnictwo-zawodowegk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.rynek-pracygk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.ksztalcenie-zawodowegk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.projekty-efsgk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.technologie-informacyjnegk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.recenzjegk-is-91.jpglink
http://edukator.koweziu.edu.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/kategorie.wywiadygk-is-91.jpglink

Jak pomagam rodzicom uczniów klasy 0 - Barbara Szczygieł

Obecnie dziecko w wieku 6 lat jest obowiązane odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu lub oddziale przedszkolnym, ale w niedalekiej przyszłości obowiązek rocznego przygotowania przedszkolnego może objąć dzieci 5-letnie. Nauczyciele i rodzice jak najwcześniej powinni więc rozpoczynać wspomaganie i wspieranie dziecka we wszechstronnym rozwoju, by osiągnęło gotowość do podjęcia nauki szkolnej zanim zabrzmi pierwszy dzwonek.

Barbara Szczygieł
nauczyciel
Zespół Szkół, Grobla
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Mając doświadczenie kilkunastoletniej pracy z dziećmi oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej, zauważam potrzebę udzielania pomocy i wsparcia dzieciom i ich rodzicom w okresie bezpośrednio poprzedzającym podjęcie nauki szkolnej. W związku z tym opracowałam i rozpowszechniłam wśród rodziców przyszłych pierwszoklasistów informacje na temat:

    -  dojrzałości szkolnej dziecka,
    -  odrębności psychofizycznej dzieci,
    -  programów nauczania i wychowania,
    -  wyposażenia niezbędnego uczniowi klasy I, np. środki dydaktyczne,
    -  organizacji życia i działalności uczniów w klasie szkolnej.

Ponadto uzasadniłam konieczność współpracy rodziny ze szkołą w ramach realizacji zadań dydaktycznych, wychowawczych i organizacyjnych oraz opisałam niektóre aspekty organizacji życia dziecka w rodzinie.

Dzięki temu wzbudziłam inicjatywę rodziców i zmotywowałam ich do podjęcia niektórych działań, co ułatwiało pracę nauczycielom. Rodzice dowiedzieli się, że aby dziecko mogło z pełnym powodzeniem pełnić rolę ucznia, musi osiągać określony poziom rozwoju umysłowego, społeczno-emocjonalnego i fizycznego, ogólnie nazywany dojrzałością szkolną.

Podczas pracy dydaktyczno-wychowawczej zwracałam uwagę na oznaki dojrzałości szkolnej dzieci - w zakresie dojrzałości umysłowej szczególnie na tzw. gotowość dziecka do nauki czytania, pisania i liczenia oraz niezbędną znajomość swego otoczenia przyrodniczego i społecznego.

Dojrzałość społeczno-emocjonalna dziecka przejawia się głównie w: chętnym i łatwym nawiązywaniu kontaktów z kolegami i dorosłymi; podporządkowaniu się wymogom dyscypliny osobistej i społecznej; samodzielności podczas ubierania się, jedzenia i sprzątania po sobie; kulturalnym zachowaniu się w typowych sytuacjach życia codziennego oraz we wrażliwości na opinie innych.

Na prawidłowy rozwój fizyczny dziecka wskazują: prawidłowo funkcjonujące narządy zmysłów, odporność na choroby i zmęczenie oraz sprawność ruchowa, a szczególnie sprawność manipulacyjna rąk.

Dzieci, które rozpoczynają naukę w klasie I szkoły podstawowej, reprezentują różny poziom przygotowania do rozpoczęcia nauki szkolnej. Wynika to stąd, że jedne chodziły do przedszkola, drugie do oddziału przedszkolnego, jak również z tego, że każde dziecko jest inne. To znaczy, że istnieją różnice w poziomie rozwoju dzieci, a tym samym i w stopniu ich przygotowania do pełnienia roli ucznia.

Trudności i niepowodzenia szkolne uczniów wiążą się najczęściej z ich złym stanem zdrowia, zmniejszonymi możliwościami intelektualnymi i zaburzeniem funkcji psychicznych, ale także z niesprzyjającą atmosferą w rodzinie, a szczególnie z brakiem zainteresowania dzieckiem ze strony rodziców i niezaspokajaniem jego potrzeb. Uważam, że należy poinformować rodziców, że w szkołach nauczyciele organizują zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze dla uczniów napotykających trudności w nauce, a dla dzieci z defektami fizycznymi (np. z wadami postawy) prowadzona jest gimnastyka korekcyjna. Ważne jest, by rodzice interesowali się życiem szkolnym swego dziecka, życiem jego klasy. Szkoła i rodzina muszą się wzajemnie wspierać, by wyrównać szanse edukacyjne dziecka. Warto więc zachęcić rodziców do:

    -  wymiany informacji o dziecku z nauczycielami i innymi osobami biorącymi udział w jego wychowaniu,
    -  uczestnictwa w pedagogizacji,
    -  udziału w organizacji życia wewnętrznego klasy.

Niezwykle cenne jest zachęcenie rodziców do codziennej rozmowy z własnym dzieckiem na temat życia w klasie, uzyskiwanych postępów. Szkoła może też pomóc rodzicom w prawidłowej organizacji życia dziecka, dostarczając orientacyjnych rozkładów jego dnia, z uwzględnieniem stałych terminów posiłków, odpoczynku i zabaw oraz czasu na przygotowanie się do lekcji. Warto również zachęcić rodziców do funkcjonalnego urządzenia miejsca pracy dla dziecka w domu. Godne polecenia jest zorganizowanie wizyty sześciolatków w klasie I, w czasie której będą mogli poobserwować pracę uczniów, przebywać w atmosferze szkolnej, zapoznać się z salą dydaktyczną. Wielu dzieciom pomoże to pokonać lęk przed nieznanym. Bo chociaż z reguły dzieci oczekują na pójście do szkoły, to równocześnie obawiają się jej. Rodzice wspólnie z nauczycielem powinni pomóc dziecku w „bezkolizyjnym” przekroczeniu „progu szkolnego”.